Aktualizował redakcja dnia 16 czerwca, 2026
Każdy rodzaj aktywności fizycznej wiąże się z ryzykiem przeciążenia czy konfuzji. Nie inaczej jest z bieganiem, gdzie częstym problemem bywa ból kolana. Może mieć on różne podłoże – od naturalnej reakcji organizmu na wysiłek po pierwsze objawy rozwijającej się kontuzji. Jak poradzić sobie z tą dolegliwością?
Dlaczego kolano boli po bieganiu?
Ból po bieganiu najczęściej wynika z niegroźnych przyczyn, np. opóźnionej bolesności mięśniowej, zwanej potocznie zakwasami. Pojawiają się one w ciągu 48. godzin od treningu, mają charakter rozlany i ustępują samoistnie w ciągu kilku dni.
Inną częstą przyczyną tej dolegliwości są przeciążenia struktur okołostawowych, wynikające z powtarzalnych mikrourazów. Ból bywa wtedy bardziej zlokalizowany, np. w okolicy rzepki lub po bocznej stronie kolana i nasila się podczas ruchu.
Na cięższy charakter bólu mogą wskazywać objawy alarmowe, takie jak:
- wyraźny obrzęk kolana,
- uczucie niestabilności stawu,
- przeskakiwanie, blokowanie lub trzaski w kolanie,
- ograniczenie zakresu ruchu,
- ból utrzymujący się mimo odpoczynku.
Obecność takich symptomów sugeruje, że ból nie jest jedynie efektem przeciążenia, ale może wynikać z uszkodzenia struktur budujących kolano, np. ścięgien, więzadeł czy łąkotki. Taki stan wymaga konsultacji lekarskiej oraz ewentualnych badań obrazowych[1].
Jak biegać, by uniknąć kontuzji?
Wielu urazów można uniknąć, jednak warunkiem jest świadome podejście do biegania. Każdy trening trzeba rozpocząć od rozgrzewki, która poprawia elastyczność mięśni i stawów. Warto też stopniowo zwiększać dystans, żeby ciało zdążyło zaadaptować się do nowych obciążeń. Niezwykle ważna jest również odpowiednia technika biegu oraz wygodne, dostosowane do ćwiczeń obuwie.
Inne istotne czynniki to:
- regeneracja – organizm potrzebuje czasu na naprawę mikrourazów powstałych w trakcie wysiłku, dlatego dni treningowe powinny być przeplatane odpoczynkiem,
- rozciąganie po bieganiu – odpowiednio dobrane ćwiczenia pomagają zmniejszyć napięcie mięśni i zapobiegają bolesnym skurczom,
- nawodnienie – wysiłek zwiększa zapotrzebowanie na wodę i elektrolity, które są niezbędne do prawidłowej pracy tkanek oraz ich regeneracji.
Leki stosowane do łagodzenia ostrego bólu
Ponieważ dolegliwości wynikające z przeciążenia czy urazu mają podłoże zapalne, do ich łagodzenia najczęściej wykorzystywana jest tabletka przeciwbólowa, zawierająca środek z grupy NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych), np. deksketoprofen. Jego działanie polega na hamowaniu aktywności enzymów cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn – substancji odpowiedzialnych za rozwój stanu zapalnego, obrzęku i odczuwanie bólu. W efekcie może dojść do złagodzenia objawów i poprawy komfortu ruchu.
Deksketoprofen dodatkowo wpływa na przewodzenie bodźców bólowych, przez co może ograniczać ryzyko utrwalenia dolegliwości i ich przejścia w formę przewlekłą. W kontekście kontuzji ważny jest też jego szybki początek działania – efekt przeciwbólowy pojawia się w ciągu 30-60. minut od podania[2].
Pamiętajmy, że jeśli mimo odpoczynku i samodzielnego leczenia ból nie ustępuje lub wręcz się nasila, konieczna jest konsultacja z lekarzem. Wczesna reakcja pozwala uniknąć przewlekłych dolegliwości i szybciej wrócić do pełnej aktywności.
[1] Złotkowska, R., Skiba, M., Mroczek, A., Bilewicz-Wyrozumska, T., Król, K., Lar, K., & Zbrojkiewicz, E. (2015). Negatywne skutki aktywności fizycznej oraz uprawiania sportu. Hygeia Public Health, 50(1), 41-46.
[2] Woroń, J., & Wordliczek, J. (2017). Połączenie tramadolu z deksketoprofenem w praktyce klinicznej: postęp w leczeniu bólu. Lekarz POZ, 3(1): 61-67.
Artykuł sponsorowany
